Rozafa

Rozafa e murosur ne perjetesi por ajo nuk eshte e vdekur ajo mban boten…ne gur trupi isaj behetnje zotim heshtje e saj nje premtim dhe qe nuk dorzohet ,nga gjiri isaj rrjedh qumeshti i sakrifices ku nje dore kerkon femijen permes murit dhe koha e mundur ndalet per ta degjuar

E murosur ne perjetesiajo nuk eshte e murosur ajo eshte themeli qe i dha perjetesine